Blogs en nieuwsberichten

Als ik het verpleeghuis binnenkom lopen staat mevrouw al ongeduldig op mij te wachten. Ze ziet er prachtig uit. Vanwege het mooie weer heeft ze, net als ik, een jurkje aangetrokken. Enthousiast zegt ze: ‘Wat heb jij een mooie jurk aan, wat vind je van die van mij?’

Terwijl we samen naar haar kamer lopen, vertelt ze dat ze de jurk eigenlijk te chic vindt voor een doordeweekse dag. Het is er meer één voor een speciale gelegenheid vindt ze. Ik ben het niet met haar eens. Hij staat haar prachtig en bovendien, waarom zouden we er alleen op speciale dagen mooi uit mogen zien. En wanneer is het dan eigenlijk zo’n speciale dag?

  ”Ze vertelt dat ze de jurk eigenlijk te chic vindt voor een doordeweekse dag.

Samen komen we tot de conclusie dat elke dag speciaal kan zijn. Dat je er (samen) iets bijzonders van kan maken. Ook als dementie je parten speelt en je niet alles meer weet of begrijpt en kan doen. Momenten als lichtpuntjes in haar leven zoals het dragen van die mooie jurk, samen thee drinken en gezellig kletsen over alles wat haar bezig houdt of haar ingetogen pianospel voor haar medebewoners.

En wat het vooral voor mij bijzonder maakt is haar blijdschap. Zichtbaar aan haar grote glimlach, die op haar gezicht verschijnt, als ik haar vertel dat ik volgende week weer op bezoek kom. Een moment waarop ik mij opnieuw realiseer hoe bijzonder het is dat ik daarmee kan en mag bijdragen aan het welzijn van deze lieve dame.

Hits: 53

Handreiking Rouw en Werk

Deze Handreiking Rouw en Werk,  o.a. samengesteld door TNO, is bedoeld voor rouwende werknemers en hun leidinggevende. Het geeft handvatten voor het omgaan met rouw op het werk.

Rouwen is heel hard werken

Cretio wordt gevormd door een hecht team van Regionale Cretio Partners, verspreid over heel Nederland. Samen met de betroffen personen bekijken wij de situatie, inventariseren wat nodig en mogelijk is en staan de medewerkers vooral praktisch terzijde. Waar nodig brengen wij structuur aan, geven ze richtlijnen en kunnen de regie voeren. Er moet het nodige worden geregeld en vaak vergt het een heroriëntatie op het persoonlijke vlak. Waar sta ik? Wat heb ik nodig? Hoe verder? Het doel is dat de medewerkers hun pad met nieuwe energie en een duidelijk perspectief kunnen vervolgen.

Hits: 88

Alleen maar niet eenzaam

Wilfred Hermans, journalist en tekstschrijver, schreef voor het Coronadossier van Movisie 4 portretten van oudere mensen. Vanwege corona zien zij hun wereld kleiner worden en zij vertellen hoe zij dat ervaren.

Wilma mist haar vrijwilligerswerk in het verpleeghuis. Ze heeft mensen opgeroepen om kaarten te doneren voor het verpleegtehuis. Ruim zesduizend kerstkaarten heeft ze rondgestuurd en ze zet haar telefoonnummer er op. Dat levert haar veel leuke telefoongesprekjes op en die geven haar veel voldoening. Aart heeft zich erbij neergelegd dat zijn wereld kleiner geworden is nu hij er niet meer op uit kan. Hij heeft het videobellen ontdekt en zo blijft het contact met familie en met vrienden uit Rusland en Nieuw-Zeeland levendig. Kees krijgt regelmatig bezoek van een vrijwilliger van de welzijnsorganisatie om samen een spelletje te doen. Ze praten wat met elkaar, een uurtje of twee. Dat zijn voor hem de lichtpuntjes. Bob gaat graag naar de ouderensoos in de zorginstelling waar hij woont; nu mag dat nog maar eens per week, twee uurtjes. Dat is kort, maar toch een breekpunt in de week. En hij leest graag: laatst 4 dikke pillen in 3 weken.

In alle vier de verhalen komt het gemis van het fysieke sociale contact naar voren. Toch zijn ze geen zielige mensen, integendeel. Er is altijd wel een lichtpuntje.

Een lichtpuntje, dat kunnen veel mensen wel gebruiken. Als partners van Cretio kunnen wij daar een rol in spelen. Kijk op onze website om in contact te komen met de Cretio partner bij u in de buurt.

Hits: 84

Ik raak steeds weer ontroerd door de blog van Sander de Hosson over een jonge verpleegkundige op Nursing. En ik realiseer me dat ik er niet echt een voorstelling van heb hoe het er in de zorg aan toe gaat. De inzet en bevlogenheid waarmee verpleegkundigen en verzorgenden hun werk uitoefenen is enorm. Ze lopen nu al langer dan een jaar het vuur uit de sloffen om mensen die besmet zijn geraakt met Covid 19 zo goed mogelijk te verplegen en verzorgen. Zij verdienen hiervoor natuurlijk veel waardering. Vorig jaar hebben we ’s avonds massaal voor hen staan klappen.

En nu de druk op hun werk aanhoudt, is een blijk van waardering meer dan op z’n plaats. Een lief gebaar en een vriendelijke lach: dat zijn kleine bedankjes die ze elke dag ontvangen van patiënt en cliënt. Maar het is goed om nu extra aandacht te besteden aan verpleegkundige vakmensen. De Dag van de Verpleging op 12 mei is de perfecte gelegenheid om hen eens flink in het zonnetje te zetten. En zullen afspreken dat we medewerkers in de verpleging 365 dagen per jaar lof toezwaaien en niet alleen op 12 mei?

Hits: 90

Bekijk hier onze eerder
verschenen nieuwsbrieven

TOP
X