Blogs en nieuwsberichten

Dag Wim

“Ik ben maar alleen en nu ik ziek ben moet ik iets regelen.”
Net terug van vakantie, zit ik die middag op aanraden van zijn huisarts aan tafel bij Wim. Hij vertelt dat hij longkanker heeft en niet lang meer te leven heeft. “Ik ben alleen, ik heb geen partner en geen kinderen. Nog wel een tweelingbroer, maar het contact is slecht”. Hij moet iets regelen, want hij wil niet dat een onbekende zijn “troep” moet opruimen, zoals hij het zelf noemt.

(meer…)

Hij had zo graag nog …..

“Liesbeth, je spreekt met Jan Goossens. Ik ben de zoon van wijlen Cees Goossens en ik bel je omdat ik gisteren, toen ik zijn bureau aan het opruimen was, je offerte vond. In de hectiek na de crematie is die verzeild geraakt in een stapel paperassen, en ik kan je niet zeggen hoe blij ik ben met je brief. Nu vallen een aantal uitingen van pa op z’n plaats: het lijstje met wachtwoorden en overzicht van abonnementen dat hij me onlangs gaf, vergezeld van woorden als ‘ja jongen, er moet nog heel wat worden geregeld’. “Waar heeft hij het in hemelsnaam over?” dacht ik nog. Nu begrijp ik dat hij van plan was om alles voor ons, zijn (tweede) vrouw en kinderen, op een rij te zetten voor als hem iets zou overkomen.”

(meer…)

Dorine

Ze ontvangt me in een opvallend lichte en smaakvol ingerichte doorzonwoning. Aan de muur prijken twee enorme gouaches achter glas: een feest van krachtige kleuren. ‘Die zijn door mijn dochter Dorine gemaakt,’  vertelt ze als ze ziet hoe ik me vooroverbuig op zoek naar een signatuur van de maker. ’Ze mag dan het syndroom van Down hebben, maar dat staat dit talent helemaal niet in de weg.’  Ze zegt het met warmte en trots.
Dorine is de reden dat ik hier ben.ze.

(meer…)

Stilte na de storm

De klok aan de wand tikt luid en lijkt de stilte die na mijn vraag tussen ons hangt nog eens extra te benadrukken.  Tot mevrouw A. luidruchtig haar neus snuit. ‘Ik weet het ook niet meer,’ zegt ze en kijkt me met waterige oogjes hulpzoekend aan. Ik heb met haar te doen.  Een paar maanden geleden is ze naar deze serviceflat verhuisd. Een grote stap, want het is niet niks om op je tweeënnegentigste nog te verkassen en daarbij je spullen vanwege de ruimte te moeten beperken tot het hoognodige,  een deel van je geschiedenis achter je te laten en onder ogen moeten zien dat dit waarschijnlijk je laatste woonplek zal zijn.

(meer…)

Bekijk hier onze eerder
verschenen nieuwsbrieven

TOP
X